ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down

ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

ตั้งหัวข้อ by gintama on Sun 26 Jun 2011 - 9:06

คุณพ่อคุณแม่หลายคนมักจะถามว่า

"โตมาอยากเป็นอ่ะไรเหรอลูก"

แล้วพอตอบไปว่า

"อยากเป็นนักวาดการ์ตูนครัย"

พ่อตอบว่า

"อย่าเป็นนะลูกมันไม่มีอนาคตเคยเห็นนักวาดไส้แห้งมั้ยลูกอยากเป็นอย่างนั้นหรือ"

ตอนนี้
ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงบ้างครับ Surprised
avatar
gintama
Beginner

birth : 02/09/1996

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

ตั้งหัวข้อ by zilver0 on Sun 26 Jun 2011 - 10:11

ผมดื้อครับเลยตอบกลับไปว่า"ก็ผมชอบนินา อย่ามาบังคับอะไรเลย มันคือสิ่งที่ผมต้องการ"

เขาจะรั้งเราได้ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ความตั้งใจที่เราแสดงให้เห็นครับ อย่างผมตอนแรกแม่ก็บอกแบบนี้ แต่ผมดึงดันจะทำเลยศึกษาตั้งแต่รายชื่อนักเขียนการ์ตูนไทย ฝึกวาด และ บลาๆๆ จนตอนนี้รู้สึกว่าผมวาดมาได้จะครบปีแล้วครับ แม่ผมเขารู้ว่าห้ามไปคงไม่ได้แล้ว(คงเพราะเห็นความตั้งใจ)ก็เลยสนับสนุนแล้วก็ไม่ว่าอะไร ตอนนี้ผมเรียนสาขาภาษาไทยเพื่อฝึกการเขียนเรื่องกับการสะกดคำให้ถูก การเว้นวรรค การใช้อรรถรสถ้อยคำ ฯลฯ แล้วตอนนี้ผมก็ฝึกวาดไปด้วยอยู่ครับ...

ถ้าชอบก็ทำครับ อย่าคิดมาก...
avatar
zilver0
Lucky Star
Lucky Star

birth : 12/01/1993
Placement : ดาดฟ้า และที่ เงียบๆ

https://www.facebook.com/zilkun?ref=hl

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

ตั้งหัวข้อ by humma54 on Sun 26 Jun 2011 - 13:24

ไส้แห้งมันเป็นแค่อดีตครับ ถ้าเราฝึกฝนและมีความพยายาม ก็ประสบความเสร็จในอาชีพสายนี้ได้ครับ

ในความคิดผมที่เป็นนักวาดแล้วไส้แห้ง คงเป็นเพราะสมัยก่อนคนมักจะทำงานหาเงิน อย่างเดียว(สมัยที่เครื่องทุนแรงไม่มาก) กว่างานจะเสร็จคงไม่มีเวลามากพอที่จะเอาเงินไปซื้อหนังสือมาอ่านกันเล่น

คนที่ประสบความสำเร็จด้านงานการ์ตูนน่ะมีถมไปครับ บางทีพ่อแม่เราก็ไม่ได้สนใจหรอก

_________________
cʀoss×ᴩᴀτʜ
I wish to be with you.

avatar
humma54
Lucky Star
Lucky Star

birth : 19/09/1996
Placement : ในมิติ Matrix ฮร๊าฟฟ

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

ตั้งหัวข้อ by WanTaLeng on Sun 17 Jul 2011 - 21:52

จากประสบการณ์ของตัวผมเอง ที่ได้รับรู้ และพบเห็นจากนักเขียนไทยหลาย ๆ คนที่ผมรู้จัก
บางคนเริ่มและอยู่รอดปลอดภัยไม่ไส้กิ่วหรือเปลี่ยนไปทางสายอื่นจนถึงทุกวันนี้ได้
เพราะความพยายามทั้งนั้นครับ บางคนอาจใช้ดวงในช่วงต้น แต่ก็ประสบความสำเร็จได้
ก็เพราะความพยายามทั้งนั้นครับ ผมเองเป็นคนหนึ่งที่พอแม่กลัวว่าลูกจะอดตายเหมือนกัน
กลัวไม่มีงาน กลัวว่าจะทำได้ไม่ตลอดรอดฝั่ง

ผมเคยตัดใจและจะเอาอย่างเพื่อนผมที่ทำงานการ์ตูนเป็นงานอดิเรก วาดโดฯเป็นครั้งคราว
ได้มีงานรวมเล่มของกลุ่มเป็นครั้งคราว ได้มีงานไปขายในงานโดฯต่าง ๆ ขายออกบ้าง จมทุนบ้าง
ขายไม่ได้เลยบ้างก็ยังดี เพราะเราทุกคนในกลุ่มรักการ์ตูน และอยากจะมีส่วนร่วมในวงการนี้ต่อไป
โดยไม่ต้องห่วงว่าที่บ้านจะไม่มีข้าวกิน (บ้านผมจนครับ) เลยคิดว่าทำงานใกล้เคียงกับที่เรียนมา
ก็แล้วกัน เลยไปทำงานกับบริษัทแห่งหนึ่ง ก็ดูมั่นคงดี แต่ทำไปทำมาความรู้สึกที่ว่ามันไม่ใช่
ก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นมา ทุกวันทำแต่งาน เวลาจะวาดการ์ตูนร่วมกับทุกคนในกลุ่มก็ไม่ค่อยมี
ชีวิตผมเริ่มห่างหายจากวงการที่ละน้อย จากไม่ค่อยได้เขียนงาน จนกลายเป็นไม่มีเวลาไปงานการ์ตูน
ใด ๆ เลย จวบจนจะว่าเคราะห์ดีในเคราะห์ร้ายก็คงได้ บริษัทของผมปิดสาขาลง ทุกคนโดนย้าย
ไปทำงานที่สาขาใหญ่ ไม่ไหวครับ ไกลบ้านมาก เลยต้องออกมา จะว่าเคราัะห์ดี หรือดวงพาไปก็ได้
บริษัทที่ผมเคยฝึกงานตอนมหา'ลัยฟื้นตัวกลับมาลงทุนทำการ์ตูนเด็กจากการจมทุนจากการ์ตูนวัยรุ่น
ไปก่อนหน้านั้น และการตอบรับดีมากจนเปิดรับนักเขียนใหม่อีกครั้ง ผมก็เลยได้กลับไปที่นั่น
จนปัจจุบันก็ยังได้หาเลี้ยงปากท้องด้วยการ์ตูนอยู่คับ แม้จะมีข้อจำกัดหลายอย่างเพราะว่า
เป็นการ์ตูนเด็กแต่ก็ยังเห็นแสงรำไรว่าข้างหน้ายังไปได้อีกไกล รายได้ก็แรก ๆ ก็กัดฟันกันหน่อยครับ
รายได้ยังน้อยนิด แต่หลัง ๆ ก็จะดีขึ้นครับ (สมัยก่อนนักเขียนรุ่นแรก ๆ นรกกว่านี้มาก หุหุ)
สำคัญที่ว่าเราต้องบริหารรายจ่ายให้เป็น อย่าไปลงกับของฟุ่มเฟือยให้มากนัก (เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ
อ่างไม่ลงนี่จะดีมากครับ เหอ ๆๆ) รับรองได้ว่าไม่กินแกลบแน่ครับ

การจะประสบความสำเร็จในทางนรกสายนี้ได้นั้น ถ้าแค่ฝีมืออย่างเดียวบอกได้เลยครับว่าไม่ใช่
ถ้าใครได้อ่านบาคุมันและจำกฏ 3 ข้อของคุณอาของไซโคได้ นั่นล่ะครับ ใช่เลย
อุตสาหะ มุ่งมั่นไม่ล้มเลิกง่าย ๆ แสดงให้โลกเห็นถึงความมุ่งมั่นของเราซะ
หลงตัวเอง เชื่อมั่นว่าเราก็เป็นหนึ่งในตองอูได้ ไม่มีใครเก่งมาแต่เกิด
ดวง อันนี้สำคัญครับ นักเขียนหลายคนงานเยี่ยมยุทธมากแต่ขายงานไม่ออก บางคนอาศัยไอเดียร์
งานภาพไก่เขี่ยก็รุ่งได้ งานมั่นคงอย่างไรวันหนึ่งสาขา หรือบริษัทอาจจะขาดทุนขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ได้ จึงพิสูจน์ได้ว่าในวงการนี้หรือแม้แต่วงการไหน ๆ ก็ไม่มั่นคง ตัวเราเองนี่แหละที่จะสร้างอนาคต
ให้กับตั้วเอง พยายามฝึกวาด ฝึกคิด ขอคำปรึกษาจากคนที่มีความสามารถ สักวันหนึ่ง งานของเราจะต้องเป็นที่ยอมรับของนักอ่านแน่ครับ

avatar
WanTaLeng
Lucky Star
Lucky Star


ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

ตั้งหัวข้อ by prim_15505 on Mon 18 Jul 2011 - 1:36

อยากเป็นก็เป็นเลยครับ ไม่ต้องไปสนคำพ่อแม่หรอก ถึงจะดูดื้อไปหน่อย แต่ความชอบมันห้ามกันไม่ได้ จริงมั้ย Laughing
avatar
prim_15505
InW
InW

birth : 19/05/1991
Placement : บ้านปริศนาใกล้ๆต้นไม้โลก

http://prim15505.exteen.com/

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: ทำไมเมื่ออยากเป็นนักวาดพ่อแม่มักจะตอบแบบนี้?

ตั้งหัวข้อ by lolicon2015 on Mon 18 Jul 2011 - 2:26

อยากเป็นอยู่นะครับนักวาด ก็ยังทำๆอยู่ค่อยๆทำเพราะตอนนี้ชีวิต
ทำอะไรหลายอย่างพร้อมๆกันมันก็กลัวจะพังเสียทุกอย่าง ตอนนี้เลย
ต้องเบรกเรื่องวาดไว้ก่อน เอาเรื่องงานที่อยู่ตรงหน้าให้ได้ เรื่องวาดถ้าไม่แก่ตาย
ก็คงได้เห็นแน่ๆ คิดว่าชาตินี้ต้องทำให้ได้สักครั้ง เรื่องสั้นสักเรื่องก็ยังดี

ส่วนคนที่คิดว่าอาชีพนักวาดไส้แห้ง ผมขอเถียงเลยนะว่ามันไม่แห้งหรอกครับ
ถ้าคุณหาเงินจากมันเป็น ไม่ต้องเป็นนักวาดอาชีพทำงานบริษัทมีชื่อเสียงโด่งดัง
คุณก็หาเงินเลี้ยงตัวเองและครอบครัวได้ ถ้าคุณรู้วิธีหาเงินจากการวาดภาพ
ส่วนตัวผมเองก็รับงานวาดภาพประกอบนี่แหละ ใช้เวลาไม่มากเท่าไหร่
แต่ก็พอที่จะหาเงินมาใช้ได้พอยังชีพครับ และถ้าคุณเป็นมืออาชีพโอกาสที่คุณจะรับงานนอก
มาทำมันยิ่งเยอะขึ้นถ้าหากงานใน ( วาดการ์ตูน ) มันทำเงินได้ไม่พอค่าใช้จ่าย

คำว่านักเขียนไส้แห้งนี่ ถ้าเป็นมืออาชีพแล้วผมว่า มันคงไม่แย่ขนาดนั้น
ทุกอาชีพมันก็อดๆอยากๆ ทุลักทุเลตอนเริ่มทั้งนั้น โดยเฉพาะช่วงคุณเริ่มตั้งตัว
จบออกมาทำงานใหม่ๆ มันยากลำบากเสมอครับต้องใช้เวลาปรับตัว
แต่ถ้าคุณทำได้ ที่เหลือก็แค่วินัยการใช้เงินเท่านั้นครับ

คำถามพวกที่ว่ามาตัวผมเองก็เจอ และก็ผ่านมาได้เกือบจะทั้งหมดแล้ว
ตอนนี้ผมหาเงินได้จากการวาดรูป ใช้ความรู้ที่ได้จากการเรียนศิลปะยังชีพ
คำพูดในแง่ที่ว่าวันๆดูแต่การ์ตูน อ่านแต่การ์ตูนโตเป็นควายแล้วเลิกได้แล้ว
วันนี้ถ้ามีใครถามผมแบบนี้ ผมก็สามารถตอบได้อย่างเต็มปากแล้วว่า
ผมไม่เลิกเพราะของพวกนี้คือส่วนหนึ่งของอาชีพผม ผมต้องอยู่กับมัน
เพราะมันทำให้ผมมีเงินมาใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

ตอนนี้ผมก็ยังวาดรูปเล่นไปเรื่อย มีงานการ์ตูนก็ไปออกบูธขายโดจินเป็นครั้งคราว
ไม่เคยได้กำไลมีแต่ขาดทุนย่อยยับ แต่ไม่เป็นไรผมพอใจที่จะอยู่กับมัน
นานๆมีโอกาสได้นั่งจมกับการวาดการ์ตูนก็สนุกดีครับ
avatar
lolicon2015
Bronze Star
Bronze Star

birth : 01/10/1984
Placement : ขี้ข้าคนจ้าง

ขึ้นไปข้างบน Go down

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน


 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ